Digitaal leren: Voorgekauwd of eigen prakje?

12 April 2016

We hebben het allemaal wel een keer gevolgd: Digitaal onderwijs. We leven in een digitale wereld, en kunnen dan ook allerlei digitale middelen inzetten om het leren te stimuleren. Uit ervaring weet ik dat digitaal onderwijs echter weinig meerwaarde heeft boven klassikaal leren op het moment dat er enkel ellenlange kennisoverdracht plaatsvindt. Het voelt dan net alsof een docent de hele les volpraat en je er niet tussen komt.

Ook e-learnings duren vaak lang en bevatten te veel informatie, terwijl ik denk dat juist inspraak in je leerproces hebben motiverend werkt. Dit wordt echter vaak nog niet gefaciliteerd in een e-learning. 

 

Ik moest meteen denken aan één van mijn hobby’s, koken. Wanneer iemand anders bepaalt wát ik moet koken, hoe ik dit moet doen en in welke volgorde, hoef ik zelf meer niet na te denken en dat werkt demotiverend. Dan doe het zonder intrinsiek gemotiveerd te zijn om er echt iets lekkers van te maken of iets nieuws te leren. Deze intrinsieke motivatie is ook in digitaal leren van belang om de het geleerde te laten beklijven. Maar hoe bereik ik dit?

Dit kan alleen door te leren op mijn eigen niveau, in mijn eigen tempo en in een volgorde die ik zelf bepaal. Ik leer niks als ik enkel passief op de bank naar een beeldscherm staar terwijl een voice-over in zijn tempo bepaalt wat ik moet leren. Daarbij wil ik om gemotiveerd te blijven enkel kennis opdoen die actueel is en voor mijn vakgebied interessant. Ik wil mijn tijd niet verdoen aan het leren van overbodige informatie. Ik wil zelf de regie houden over mijn leerproces en leren op een manier die bij mij past.

 

We leren dan ook eigenlijk pas echt wanneer we van passief naar actief  gaan. Geen kant-en-klare informatie die op een presenteerblaadje aangeboden wordt stampen, maar zelf actief kennis opdoen. En laat deze informatie nu in het digitale tijdperk dichterbij zijn dan ooit! In deze digitale wereld hebben we toegang tot een immense hoeveelheid informatie door internet en via social media kunnen we gemakkelijk met elkaar communiceren. Als ik een gerecht wil bereiden met coquilles worstel ik tegenwoordig dan ook geen heel kookboek meer door, maar zoek ik actief naar gerechten met het trefwoord ‘coquilles’ op internet, kijk ik filmpjes op YouTube en vraag ik een bevriende kok via Whatsapp om raad. Zo kom ik niet ongevraagd bij recepten met varkenshaasjes en biefstuk, en heb ik des te meer tijd om te leren over coquilles.

 

Daag jezelf dus uit om niet passief naar je beeldscherm te staren, maar om handelend bezig te zijn! Moet je je in een bepaald onderwerp verdiepen? Start met digitaal leren 2.0; sociaal, flexibel en persoonlijk. Hierbij ben JIJ in control. Moeten we alle e-learnings dan aan de kant schuiven nu we digitaal effectiever willen leren? Welnee! Zie het ‘oude leren’ en ‘nieuwe leren’ als een magnetron en oven. De een (l)ee(r)t liever een zelfgemaakt recept uit de oven en de ander (l)ee(r)t liever een kant-en-klare maaltijd uit de magnetron. Om aan verschillende wensen tegemoet te komen pik je uit de e-learning wat voor jou interessant is en gebruik daarnaast de verschillende bronnen die er zijn: vraag je familie, vrienden en collega’s om hulp, gebruik sociale media en vorm een Community of Practice. Zo bepaal je zelf wat je leert, hoe je leert en wanneer je leert. Get your control!