In het land Agile is iedereen gelijk

05 December 2018
Categorie:
25

Er was eens een koning in het land Waterval, die met jaloerse blik keek naar zijn buurland: Agile. In dit land was alles beter. Daar zag iedereen er zo gelukkig uit!

 

Zijn collega koning vertelde bij zijn laatste bezoek dat alles in zijn land perfect was. En dat kwam allemaal door hun manier van werken. De koning van Waterval zou binnenkort 50 worden en hij besloot om op zijn 50-ste verjaardag zijn onderdanen een groot geschenk te geven. Hij wilde hen net zo gelukkig maken als de onderdanen van zijn buurkoning en het leek hem een briljant idee om de manier van werken van zijn buurland Agile over te nemen.

 

Vol goede moed riep hij zijn ministerraad bij elkaar en vertelde over zijn lumineuze idee. De ministers zaten echter niet te wachten op zo’n grote verandering. Alleen de minister van samenwerking sprong een gat in de lucht. Hij zag het helemaal voor zich, zijn belangrijke rol in deze verandering. Het zou hem de gelegenheid geven om als een spin in het web alles te regelen. Maar de koning had hele andere gedachten. Teams zouden er gevormd worden. Elke minister zou zitting nemen in een van de teams. “Toch zeker als leider van dat team”, dachten de ministers. Maar nee, gewoon als teamlid. Iedereen in het team zou namelijk even belangrijk zijn! Iedereen zou dan ook gelijke rechten en plichten hebben.

Capgemini_Academy_Blog

De koning gaf elk van de 20 teams een brief. Hierop stond een beschrijving van de opdracht en wie de opdracht had bedacht. Hij vertelde dat elke opdracht in 2 weken moest worden afgerond. Alle ministers begonnen onmiddellijk hun opdracht te lezen. “Als we nu vragen hebben majesteit, aan wie kunnen we die dan stellen?”, vroeg de minister van samenwerking. “Ik snap namelijk niet wat ik moet doen”. ”Aan mij natuurlijk!”, zei de koning. “Maar bent u dan altijd bereikbaar?”, vroeg de minister van samenwerking. “Nee natuurlijk niet”, zei de koning, “maar je kunt de vragen toch nu stellen?” Al gauw bleek dat de opdracht voor niemand helemaal duidelijk was. “Laten we hoofd huishouding vragen, die deze opdracht heeft bedacht, of hij onze vragen kan beantwoorden”, zei de koning. Alle ministers stemden meteen in. Ook zij wilden graag spreken met diegene die hun opdracht had bedacht.

 

Het bleek dat er vier opdrachtgevers waren, namelijk hoofd huishoudelijke dienst, hoofd paleiswacht, de chef-kok en de koning zelf. Toen begonnen de vragensessies. Aan het eind van de ochtend had iedereen een goed idee wat zijn opdracht inhield. Vol goede moed begon iedereen aan zijn opdracht. Na een paar dagen kwam één van de ministers schoorvoetend naar de koning. “Ik heb meer mensen in mijn team nodig majesteit”, sprak zij de koning aan. “Dan neem je toch meer mensen in je team” antwoordde de koning. “Daar heb ik meer geld voor nodig majesteit en mijn opdrachtgever, hoofd paleiswacht, vertelde mij dat ik daarvoor bij U moet zijn.” Nog voordat de koning antwoord kon geven stond een andere minister voor hem. “Ik red het nooit in 2 weken uwe Majesteit” meldde deze minister, “Ik heb wel 2 maanden nodig voor deze opdracht.” En zo kwamen alle ministers langs bij de koning. De één vertelde dat hij en zijn collega waarschijnlijk hetzelfde werk aan het doen waren. Een ander vertelde dat hij gebruik wilde maken van een lid van een ander team. Iedereen had een ander verzoek.

Capgemini_Academy_Blog

De koning slaakte een diepe zucht. Of hij wel of niet extra geld aan een team wilde geven kon hij zelf wel beslissen. Maar wie besliste nu of een team gebruik mocht maken van iemand uit een ander team en hoe lang teams aan een opdracht mogen werken? Oneindig kon natuurlijk niet, want hij had niet oneindig veel geld. Wie bepaalt dat een team klaar is? Hij hoorde om zich heen hoe steeds meer ruzies ontstonden tussen zijn ministers. Was hij er maar nooit aan begonnen!

 

Maar na een nachtje slapen besefte hij waar het mis was gegaan.

Er waren geen duidelijke afspraken gemaakt!

 

Wordt vervolgd.

Auteur

John Ouderdorp

Joke Peek