Hoe zet je graffiti in als leermiddel?

07 Juli 2016
Categorie:
955

Regelmatig sta ik voor groepen, soms klein, soms groot, waarbij kennisoverdracht centraal staat. Ruggenmerg gedrag van de consultant is dan om terug te vallen op PowerPoint als wapen. Desnoods Prezi als het hipper moet lijken. Maar het blijft toch altijd een beetje hetzelfde. Ik heb een verhaal en dat begint bij het begin en dat werken we af. En afhankelijk van de letterdichtheid op de slide kan ik een hogere SPM halen (slide per minute)…. En hoe meer verhaal in de beschikbare tijd gepropt kan worden. 

 

Iets beters?

In de afgelopen tijd heb ik gemerkt dat ik een andere manier van werken in situaties als deze veel leuker vind. Beetje raar om iets te beschrijven dat je eigenlijk moet beleven, maar vooruit: de ‘Wall-talk’.  Hoe kan ik op een aantrekkelijke manier veel kennis overbrengen zonder te zenden? Hoe kan ik mijn verhaal optimaal afstemmen op de aanwezige kennis in de groep en ook de kracht van de groep aanspreken?

 

Wat is wall-talk?

Wall-talk gaat over een kennisdomein, een kennisdomein waarin je je (heel erg) thuis voelt en waarover je over veel kennis beschikt, of kunt verzamelen. Die kennis moet je proberen te vertalen in een ‘wall-paper’. Een wall-paper is een grafische weergave van (een samenvatting van alle) theorieën en modellen relevant voor dat kennisdomein op een groot Brown-paper van 5 of soms wel 10 meter lang. 

Om een wall-paper te maken, inventariseer je eerst de onderwerpen die je wilt opnemen. Als je een bestaande powerpoint hebt van waaruit je werkt, kan je die (enkelzijdig) uitprinten en als vertrek-punt gebruiken. Dan moet je bij ieder onderwerp de kern bepalen. Hoe minder, hoe beter. Als er bij het onderwerp een model, beeld of logo hoort is het makkelijk, anders moet je je eigen fantasie de loop laten… Bedenk dat beelden veel beter blijven hangen dan woorden, dat is onderdeel van de kracht van een wall-paper, dat en het feit dat je op deze manier héél véél informatie in samenhang kan aanbieden. 

 

Volgende stap is het rangschikken en verdelen van de informatie over je Brown-paper. In feite vormt jouw Brown-paper een soort storyboard. In de praktijk gebruik ik mijn Brown-papers iedere keer weer voor een uniek verhaal, dus de volgorde is niet heel erg belangrijk. Probeer her en der wat ruimte over te laten. Dat geeft je de mogelijkheid om op basis van gebruik er nog wat aan toe te voegen.

 

Dan begint het betere kleurwerk. Eerst even de grote lijnen uitzetten met potlood. Daarna aan de slag met goede stiften in verschillende kleuren en diktes alsmede een redelijk assortiment schoteltjes, vormpjes, lineaals. Wat ook altijd helpt is om voorbeelden te googleen en uit te printen. Tip bij het zoeken: gebruik google, kies uit de kern van je onderwerp een of meerdere woorden als zoekcriterium en gebruik zoekhulpmiddelen. Kies bij kleur de optie zwart/wit en bij type clip-art. Op deze wijze krijg je vaak goed bruikbare voorbeelden.

 

Het praatje bij het plaatje

Tweede component van een wall-talk is het de ‘talk’. Zorg voor een geschikte ruimte met een muur, waar voldoende ruimte is om alle meters Brown-paper uit te rollen en op ooghoogte uit te hangen. Handige tip voor het ophangen: gebruik schilderstape en plak eerst stukjes tape op de gewenste hoogte op de muur, plus een paar extra aan het begin en einde. Rol dan de Brown-paper uit.

 

Verzamel de mensen rondom de Brown-paper. Als je wilt, kun je mensen rondom je wall-paper laten staan. Dit zorgt vaak voor een actieve betrokkenheid. Nadeel is dan wel dat mensen dat niet heel lang vol houden. Maar zittend kan ook prima.

 

Daarna gaat het meestal vanzelf. Er staat altijd wel iets op het Brown-paper wat mensen triggert. Dan kan je de groep jou het verhaal laten vertellen. Afhankelijk van het kennisniveau, de interactie en de leerbehoefte van de aanwezigen ga je door je verhaal. Sleutel is dat jij jouw eigen verhaal moet kunnen loslaten. Dat vereist wel dat je ‘goed in je verhaal moet zitten’. Maar doordat je ‘alles’ onder handbereik hebt, kun je van ‘hak-op-de-tak’ springen, oftewel de juiste verbanden leggen zoals je die ziet binnen het domein. Doordat alles verbeeld is, hebben de deelnemers vaak ook haakjes om de kennis, die je aanbiedt, te onthouden. Schroom niet om, hands-on tijdens de sessie, nog iets bij te zetten of met een post-it aan te vullen. De meeste wall-talk sessies duren zo’n uur – anderhalf uur, afhankelijk van het aantal onderwerpen op je wall-paper en de hoeveelheid interactie.

 

Ik gebruik de wall-papers ook vaak tijdens reguliere groepstrainingen, als alternatief voor regulier powerpoint gebruikt. Ik merk dat dat erg gewaardeerd wordt door cursisten, zeker door mensen die visueel zijn ingesteld.

Auteur

Lex van der Helm