Projectmanagement, dood paard of vak van de toekomst?

03 Oktober 2012
Categorie:
1232

Agile is hip in de wereld van de IT. En nu draai ik al een aantal jaren mee, en als ik dan zo'n rage zie ontstaan dan heb ik al snel een 'opa sensatie'. Agile is dat niet hetzelfde als Rapid? Dat deed opa in 1980 ook al! Is dat nu nieuw? Gewoon oude wijn in nieuwe zakken....?! 

 

Maar ja, dan begint je baas te zeuren, wanneer gaan we de opleiding Agile Projectmanagement nu eindelijk lanceren? Oeps.... Even een interessant antwoord verzinnen. Iets met ontwikkelen en point of view, druk, druk en wat andere dooddoeners erin. Met een beetje mazzel is 'ie het straks weer vergeten. Maar dan blijkt er echt wat aan de hand te zijn als je grote klanten er ook om gaan vragen. Dan lukt het niet langer om je kop in het zand te steken.

 

Hoe combineer ik de traditionele wereld van projectmanagement met de nieuwe moderne ontwikkel methode die nu in opkomst zijn? PRINCE2 kanjers zeggen da's geen probleem: je doet 'gewoon' je werkpakket op een Agile manier en verder is het business as usual. Maar is dat echt voldoende? Ik moet dan denken aan een model voor Change Management van Gerard Weinberg (1997) waarin hij beschrijft hoe individuen reageren op verandering.

Als er een bedreiging van buiten komt, een 'foreign element' dan leidt dat tot chaos waarbij de eerste reactie is om de verandering af te wijzen. Als we daar niet mee wegkomen, dan proberen we het vreemde element in te passen in ons bestaande model. Eerst als we ons realiseren dat dat niet lukt dan gaan we op zoek naar wat Weinberg noemt het 'Transforming Idea' wat leidt tot een wezenlijke aanpassing van ons model waarmee we de werkelijkheid te lijf gaan. Dan kunnen we proberen het nieuwe te integreren in ons aangepaste model van de werkelijkheid.

 

Mijn 'transforming idea'? Projecten zijn maar een manier om een hoeveelheid verandering uit te werken. En dat kan je best op een andere manier doen. In de ene situatie past de ene manier beter dan de ander. Dus Agile en PM gewoon naast elkaar. De ene keer zus. De andere keer zo. Niets aan de hand. En nu weer gewoon aan het werk. 

Auteur

Lex van der Helm